Als ik voorbij alles ben wat ik denk te weten, heb ik niets meer te zeggen. Mijn innerlijke boek is helemaal leeg. Het boek waarin al mijn antwoorden en oplossingen stonden. Waarin ik mijn gedachten, conclusies en overtuigingen had opgeschreven. Al mijn waarheden en zekerheden. Maar nu staat er niets meer in. Ik heb niets meer te vertellen. Zelfs niet dat ik niets te vertellen heb.

Zelfs niet dat mijn innerlijke boek leeg is. Is jouw innerlijke boek ook leeg? Niet bijna leeg, maar helemaal leeg? Zo leeg dat er zelfs geen leegte meer over is? Helemaal leeg, dus? Heb je werkelijk niets meer te zeggen? Zelfs niet dat er geen waarheid bestaat? Zelfs niet dat er geen antwoorden zijn? Zelfs niet dat niemand iets echt weet? Dan zou je jezelf verduisterd kunnen noemen. Ja, verduisterd! Of wilde je dit soms verlicht noemen? Hahaha! Ach, het maakt niet uit. Als je het maar niet opschrijft. Waarom niet? Omdat je innerlijke boek dan niet meer leeg is.