
Wat is innerlijke vrede ?
Innerlijke vrede is een staat van zijn waarin je niet langer in strijd bent met jezelf of met het leven. Het is de ervaring van rust, helderheid en verbondenheid, ook wanneer het leven uitdagend is. Geen afwezigheid van problemen, maar het vermogen om aanwezig te blijven bij wat zich aandient, in je lichaam, je gevoelens en je gedachten. Vanuit innerlijke vrede ontstaat ruimte om te voelen, te kiezen en te leven in overeenstemming met wie je werkelijk bent.












Wanneer je je voortdurend verzet tegen het leven, tegen wat je overkomt, tegen je negatieve gedachten, gevoelens, emoties en veranderingen die je niet wilt, raak je steeds verder verwijderd van jezelf. Je raakt uit verbinding met wie je werkelijk bent. Dit innerlijke gevecht is vermoeiend en haalt je weg bij je ware natuur. Vaak is dit een teken dat je niet het pad bewandelt dat in overeenstemming is met jouw meest authentieke zelf. Je leeft niet afgestemd op jouw unieke frequentie. Maar er is een andere weg. Een weg van thuiskomen bij jezelf. Een weg van overgave aan het leven zoals het zich aandient. En precies daar begint innerlijke vrede: niet in het veranderen van de omstandigheden, maar in het loslaten van het verzet ertegen. Innerlijke vrede ontstaat wanneer je accepteert wat is, en wanneer je je opnieuw afstemt op jouw eigen natuurlijke stroom
De voornaamste eigenschap van geluk is innerlijke vrede

Werkelijke vrede met jezelf ontstaat wanneer je de kunst van overgave leert beoefenen. Overgave heeft net als acceptatie maar één doel, het verzachten van lijden. Het is een innerlijke keuze om te stoppen met vechten tegen wat is, en je open te stellen voor de werkelijkheid zoals die zich aandient. Jaren geleden bevond ik mij in een intense relatie. Terugkijkend zie ik dat zij geen toekomst had, maar destijds was ik vastbesloten haar te laten slagen. Ik klampte me vast aan een beeld, aan verwachtingen die ik in mijn hoofd had opgebouwd. Dat vasthouden bracht me vooral angst, spanning en pijn. Pas toen ik uitgeput raakte van het verzet, kwam het inzicht dat ik moest loslaten. Niet alleen de relatie, maar vooral het idee ervan. Ik moest toelaten wat ondraaglijk leek: dat het nooit zou worden wat ik ervan hoopte. Op het moment dat ik die beslissing nam, gebeurde er iets onverwachts. De weerstand viel weg, en werd vervangen door een diepe opluchting en een stille vorm van geluk. Wat in het verzet onmogelijk leek, werd in overgave licht en draaglijk. Ik heb dit proces vaker doorlopen.