Werkelijke vrede met jezelf ontstaat wanneer je de kunst van overgave leert beoefenen. Overgave heeft net als acceptatie maar één doel, het verzachten van lijden. Het is een innerlijke keuze om te stoppen met vechten tegen wat is, en je open te stellen voor de werkelijkheid zoals die zich aandient. Jaren geleden bevond ik mij in een intense relatie. Terugkijkend zie ik dat zij geen toekomst had, maar destijds was ik vastbesloten haar te laten slagen. Ik klampte me vast aan een beeld, aan verwachtingen die ik in mijn hoofd had opgebouwd. Dat vasthouden bracht me vooral angst, spanning en pijn. Pas toen ik uitgeput raakte van het verzet, kwam het inzicht dat ik moest loslaten. Niet alleen de relatie, maar vooral het idee ervan. Ik moest toelaten wat ondraaglijk leek: dat het nooit zou worden wat ik ervan hoopte. Op het moment dat ik die beslissing nam, gebeurde er iets onverwachts. De weerstand viel weg, en werd vervangen door een diepe opluchting en een stille vorm van geluk. Wat in het verzet onmogelijk leek, werd in overgave licht en draaglijk. Ik heb dit proces vaker doorlopen.