Bewustzijn heeft geen kenmerkende eigenschappen. In die zin is bewustzijn te vergelijken met een lichtstraal, die pas zichtbaar wordt als het ergens op schijnt. Voordat de lichtstraal ergens op schijnt is het er ook al,  alleen niet waarneembaar. De  lichtstraal zelf lijkt in eerste instantie geen karakteristieke eigenschappen te hebben. Want deze komen pas tevoorschijn als het ergens op schijnt. Bewustzijn kan alleen gekend worden als het zijn licht over iets laat schijnen. Bewustzijn is dus alleen herkenbaar in de wijze waarop het zich uitdrukt. Maar het kan zich alleen uitdrukken in de ruimte. Daarom is de hele wereld met alles er op en er aan het gezicht van bewustzijn.  Maar ook iedere gebeurtenis bestaat uit ruimte. Het maakt niet uit wat we onder een microscoop leggen, in alles zien we dat elke schijnbare vorm tevens uit ruimte bestaat. Zo is ruimte zowel de voorwaarde als de stof van alles wat verschijnt. Bewustzijn is niet iets wat wezenlijk bestaat, het heeft geen doel, geen wil, het valt niet te manipuleren. Je kunt het geen plezier of pijn doen. Het biedt geen zekerheid of veiligheid. Het laat zich door niets of niemand van de wijs brengen. Bewustzijn valt niet te beschrijven, niet aan te duiden, niet uit te drukken, niet te benoemen. Het dient nergens toe, het is er gewoon.