Alleen vanuit stilte kan innerlijke vrede zich aandienen. Want de externe wereld zoals wij ze zien, bestaat niet. Maar we denken dat ze er zo uitziet, en houden haar ook voortdurend op die manier in stand. We scheppen voortdurend onze eigen geest met onze eigen emoties en lichamelijke reacties. Daarom verschijnt alles op die manier. Meestal betekent dat onrust en chaos, waardoor we ons verward voelen en niet echt totaal aanwezig zijn.

Die verwarring ontstaat omdat we niet blanco zijn, niet stil, maar aldoor in beweging. we laten het leven niet op ons af komen, maar structureren, oordelen en veroordelen voortdurend vanuit onze eigen ervaringen uit het verleden of we lopen voortdurend vooruit op de toekomst door ons bezorgd te maken. Zo proberen we greep te krijgen op het leven. We leren met het leven omgaan door het te beheersen of te controleren. We proberen dat wat onze behoeften bevredigt vast te grijpen, en dat wat ons niet aanstaat gewoon te ontkennen. Natuurlijk waren daar redenen voor.

Maar zijn die redenen er nog? is het nog steeds noodzakelijk het leven op die manier te controleren of buiten te sluiten?  Zodra we al die ideeën loslaten over hoe we moeten zijn, hoe ons leven moet zijn, je baan, je partner, maar vooral het idee over wie we zijn, kunnen we de worsteling in ons leven en het vechten tegen de realiteit opgeven. Niets meer te willen, niets meer te hoeven geeft ruimte om weer tot onszelf te komen in het huidige moment. Wanneer we los kunnen komen van gedachten uit het verleden en de toekomst kunnen we de stilte ervaren en daar achter  een diepgaande innerlijke vrede ontdekken. Want  innerlijke vrede heeft alles te maken met de mate van stilte in onszelf.