Toen ik zo’n vijfentwintig jaar was, had ik een fors autoriteitsprobleem. Met iedereen die zich autoritair opstelde, kon ik moeilijk overweg. Dat leidde regelmatig tot conflicten en ruzies. Pas later begon ik te beseffen dat dit probleem grotendeels berustte op projectie en vooroordelen. Tijdens een vakantie in Spanje werd ik daar op een onverwachte manier mee geconfronteerd. Ik was samen met vrienden op een camping, waar onze buurman toevallig ook een Nederlander was. Hij gedroeg zich, naar mijn beleving, buitengewoon autoritair. Ik probeerde hem zoveel mogelijk te negeren, maar alleen al zijn aanwezigheid bezorgde me irritatie.

Halverwege de vakantie werd ik flink verkouden en kreeg ik hevige keelpijn. We hadden afgesproken om samen iets te gaan drinken in Barcelona. Eigenlijk voelde ik me daar veel te beroerd voor, maar toch ging ik mee. Eenmaal in het café namen we plaats aan de bar. Tot mijn verbazing zat aan het andere uiteinde van de bar dezelfde man: onze buurman van de camping. Mijn vrienden bestelden bier. Ik probeerde de barman duidelijk te maken of hij iets kon maken voor mijn keel, een grog of iets dergelijks. Toen hij het drankje voor me neerzette, stond de buurman ineens naast me. ‘Waar is dat voor?’ vroeg hij. Ik had totaal geen behoefte aan een gesprek met hem en wilde eigenlijk dat hij me met rust liet. Toch antwoordde ik dat het voor mijn keel was, omdat ik keelpijn had.
‘

Hij wenkte de barman en draaide zich weer naar mij toe. ‘Kom, we gaan even hiernaast,’ zei hij. Ik keek hem aan alsof hij niet goed bij zijn hoofd was. ‘Wat is er dan hiernaast?’ vroeg ik. ‘Een apotheek.’ Tot mijn eigen verbazing liep ik met hem mee. In de apotheek schreef hij ter plekke een recept uit voor een medicijn. Buiten overhandigde hij mij zijn visitekaartje en zei: ‘Ik ben psychiater en ik heb al vijfentwintig jaar geen antibiotica voorgeschreven. Geloof me, het is echt beter voor je om eens bij mij langs te komen.’ Op dat moment begon voor mij langzaam het besef te dagen dat het probleem dat ik met autoriteit had, misschien minder over de ander ging dan ik altijd had gedacht.