In mijn zoektocht naar geluk deed ik gaandeweg een opmerkelijke ontdekking. Steeds wanneer ik me werkelijk gelukkig voelde, was ik daar niet bewust naar op zoek. Integendeel: geluk diende zich juist aan op momenten waarop mijn aandacht ergens anders was, wanneer ik volledig opging in wat ik deed of beleefde. Dat inzicht werd voor mij een sleutel. Want telkens wanneer ik bewust probeerde geluk te vinden of vast te houden, leek het zich aan mij te onttrekken. Hoe harder ik zocht, hoe verder het uit beeld verdween. Wat mij achteraf opviel, was dat geluk altijd samenviel met het vergeten van mezelf. In die momenten was mijn innerlijke commentator stil, mijn ‘ikje’ op de achtergrond geraakt. Er was geen bezig zijn met hoe het met míj ging, geen vergelijking, geen streven. Er was alleen het leven zelf, zoals het zich op dat moment ontvouwde.

Geluk leek pas te verschijnen wanneer mijn aandacht niet langer om mezelf heen draaide. Langzaam begon tot mij door te dringen dat gelukkig zijn iets wezenlijk anders is dan gelukkig wíllen worden. Geluk blijkt geen doel dat je kunt bereiken, maar een staat van zijn waarin het persoonlijke ‘ik’ zijn centrale positie verliest. Het is alsof het ik oplost in een ruimer bewustzijn, waarin geen tekort meer wordt ervaren en niets hoeft te worden toegevoegd. In die zin is geluk niet iets wat je hebt, maar iets wat je bent wanneer de innerlijke spanning van het zoeken wegvalt. Deze ontdekking leidde tot een eenvoudige maar diepgaande conclusie: duurzaam geluk ontstaat niet door het na te jagen, maar door het los te laten.

Het openbaart zich wanneer we volledig aanwezig zijn in het moment, zonder verwachting, zonder oordeel. Zoals een zacht briesje dat onverwacht binnenwaait wanneer de ramen openstaan, maar nooit verschijnt wanneer je het probeert te vangen. Geluk laat zich niet afdwingen en niet plannen. Je kunt er niet naartoe werken zoals naar een doel op de horizon. Gelukkig kun je niet worden; gelukkig kun je alleen zijn. Het is een stille beloning die zich aandient wanneer je jezelf even vergeet en moeiteloos meebeweegt met de stroom van het leven. Juist daar, waar het zoeken ophoudt, wordt geluk vanzelf zichtbaar.