Wanneer je écht openstaat, kan niets een negatieve invloed op je hebben. Toegankelijkheid maakt dat het leven je vriendelijk gezind lijkt. Vijandigheid ontstaat pas wanneer je jezelf afsluit. Innerlijke vrede begint daar waar openheid ontstaat. verdriet, bijvoorbeeld, wordt pas een vijand als je het ontkent. Laat je het er zijn, dan verliest het zijn dreiging. Een vijand kan alleen bestaan bij de gratie van ontkenning. Alles wat je wegduwt, zal zich tegen je keren. Zodra je je ergens tegen verzet, schep je onbewust strijd. Innerlijke vrede groeit wanneer je stopt met vechten tegen wat er is. Sluit je jezelf af, dan lijkt de wereld je vijandig.

Niet omdat dat werkelijk zo is, maar omdat je eigen interpretatie dat beeld schept. Je innerlijke gemoedstoestand kleurt je waarneming. Open je jezelf, dan lijkt het hele bestaan juist vriendelijk. Die vriendelijkheid weerspiegelt de vrede die je in jezelf toelaat. Je kwetsbaar opstellen maakt dat je verbinding schept. Hoe opener je bent, hoe meer ruimte er komt voor echte ontmoeting. Zelfs je zogenaamde vijanden kunnen veranderen in bondgenoten. Innerlijke vrede opent je hart en maakt je minder afhankelijk van de goedkeuring of afwijzing van anderen. Ontkenning en angst daarentegen roepen vijandigheid op, zelfs bij degenen die ooit je vrienden waren. Angst voedt negativiteit. En waar negativiteit wordt gevoeld, ontstaat de neiging tot verdediging.

Wie zich bedreigd voelt, zal zich afsluiten of in de aanval gaan, want “de aanval is de beste verdediging”. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: angst roept vijanden op, vijanden wekken defensieve reacties, en die versterken op hun beurt weer de angst. In zo’n toestand is innerlijke vrede ver te zoeken. De enige manier om deze cirkel te doorbreken, is openheid. Laat alles er zijn,  vreugde en pijn, vriendschap en conflict,  zonder verzet. In die openheid verdwijnt de strijd, en ontstaat er ruimte voor echte verbinding. Vanuit die ruimte ontkiemt innerlijke vrede. Niet als iets dat je bereikt, maar als iets dat vanzelf naar boven komt wanneer je jezelf toestaat volledig te zijn wie je bent.