Soms worden we overvallen door innerlijke strijd en psychische conflicten die ons volledig in hun greep lijken te houden. Vanuit dat gevoel van verwarring of lijden besluiten we vaak dat er iets moet veranderen, dat wij moeten veranderen. En dus gaan we aan onszelf werken. We zoeken naar antwoorden, naar helderheid, en hopen die te vinden bij een therapeut, coach of andere hulpverlener die ons de weg kan wijzen. Op het eerste gezicht lijkt de keuze logisch: we willen ons beter voelen, beter functioneren, meer grip krijgen op ons leven.

Veel hulpverleners stralen zekerheid uit en beloven een pad naar verbetering. Ze presenteren methodes en systemen die ons door een proces leiden,  een reeks stappen die zouden moeten leiden tot groei of genezing. Maar al deze processen zijn gericht op het idee dat er iets mis is met ons, iets wat gefikst moet worden. En zolang we blijven geloven dat we iets aan onszelf moeten veranderen, blijft het innerlijk conflict bestaan. Sterker nog, elke poging tot verandering voedt het conflict. Door ertegen te vechten, houden we het in leven.

De paradox is dat juist in onze inspanning om het lijden op te lossen, we het blijven bevestigen. Het conflict nestelt zich dieper in onze ervaring, tot het een vast onderdeel van onze werkelijkheid wordt. En op dat punt is er geen echte bevrijding, alleen een nieuwe vorm van strijd. Toch is er een andere weg,  een weg van overgave, van stilte, van innerlijke vrede. Die begint wanneer we stoppen met vechten. Wanneer we ophouden met het voortdurend proberen onszelf te verbeteren of te herstellen. Niet omdat we ons erbij neerleggen, maar omdat we inzien dat het conflict alleen blijft bestaan zolang wij het energie geven.

Als we werkelijk stil worden, als we niets meer doen om het probleem op te lossen, als we simpelweg aanwezig zijn bij wat er is zonder oordeel of weerstand,  dan lost het conflict op in het licht van ons bewustzijn. Het is in die overgave aan het moment dat innerlijke vrede verschijnt. Innerlijke vrede is geen eindresultaat van een lang therapeutisch proces. Ze is de natuurlijke staat die zichtbaar wordt zodra de strijd wegvalt. Je hoeft niet eerst iets te worden of iets te bereiken. Je hoeft alleen maar te zijn. In stilte. In eenvoud. In vrede.