Het is fascinerend om te zien waarom zowel psychologische therapieën als spirituele benaderingen soms niet het gewenste resultaat opleveren. Wat hieraan ten grondslag lijkt te liggen, is dat ze vaak vertrekken vanuit een subtiele maar hardnekkige vorm van weerstand,  de wens om ergens vanaf te komen. Die weerstand is een innerlijke beweging van afwijzing, van verzet tegen wat er hier en nu is. Het is de weigering om de realiteit van het moment werkelijk onder ogen te zien, te voelen en te aanvaarden. Ironisch genoeg is het juist deze weerstand die vaak in stand houdt wat we proberen te overwinnen.

Hoe meer we ons verzetten tegen pijn, angst of ongemak, hoe sterker ze zich lijken te verankeren in ons systeem. We raken verstrikt in een innerlijke strijd die ons uitput en die ons steeds verder verwijdert van datgene waar we ten diepste naar verlangen: innerlijke vrede. In de psychologie ligt de nadruk vaak op het identificeren en analyseren van problemen, met als doel deze te veranderen of op te lossen. Hoewel dit waardevolle inzichten kan opleveren, blijft de focus vaak liggen op wat er ontbreekt of wat er anders moet.

Dit kan onbedoeld de weerstand tegen het huidige moment versterken. Spirituele stromingen bieden vaak een ander perspectief: ze nodigen uit tot bewustwording, tot zelfonderzoek en tot het overstijgen van het ego. Toch sluipt ook hier soms een subtiele vorm van afwijzing in. Het verlangen om een ‘hogere staat’ te bereiken kan ons onbewust doen wegvluchten van onze menselijke realiteit,  van verdriet, twijfel, onrust. Zo blijft ook daar innerlijke vrede buiten bereik. Misschien ligt de sleutel tot echte heling en groei niet in het ‘anders willen’, maar in het volledig durven zijn met wat er is.

Echte innerlijke vrede ontstaat niet door iets toe te voegen of te verbeteren, maar juist door niets meer uit te sluiten. Niet vechten tegen gedachten of gevoelens, maar ze verwelkomen. Niet vluchten in idealen, maar thuiskomen in de eenvoud van het moment. Innerlijke vrede is geen staat die je bereikt, het is iets dat zich ontvouwt wanneer de strijd ophoudt. Wanneer we bereid zijn alles wat zich aandient te aanvaarden zonder oordeel. Dan ontstaat er ruimte en stilte. En in die stilte ontdekken we een vrede die niet afhankelijk is van omstandigheden, maar geworteld is in de openheid van ons eigen hart.